تا به حال هیچ پرسشنامه‌ای پر کرده‌اید که بفهمید سبک یادگیری مورد علاقه‌تان چیست؟ می‌توانید در این وبسایت در آزمونی شرکت کنید که به شما می‌گوید چه جور یادگیرنده‌ای هستید:

https://www2.open.ac.uk/students/skillsforstudy/learning-style-activity.php

با نتیجه آزمون موافقید؟

به طور سنتی، آموزش زبان انگلیسی بر یادگیرندگانی با سبک یادگیری زبان‌شناسانه تمرکز کرده و کسان دیگر با اولویت‌های متنوع را نادیده گرفته است. گاهی اوقات به شاگردان برچسب بی‌استعداد می‌زنند چون نمی‌توانند فعالیت‌هایی را که بر فرم تاکید دارند تمام کنند در حالی که در عالم واقع، بیرون از کلاس درس قادرند انگلیسی یاد بگیرند.

ما همچنین باید به این مسئله آگاه باشیم که ممکن است طبق سبک یادگیری مورد علاقه خودمان، تدریس کنیم و این باعث عدم شمول عده‌ای از شاگردان در کلاس شود. برای این که مطمئن باشیم چنین چیزی پیش نمی‌آید می‌توانیم اصول تئوری چند هوشیِ هوارد گاردنر را در طراحی فعالیت‌های کلاسمان به کار ببریم. همانطور که هربرت پوکتا (2006:25) توضیح می‌دهد:

فعالیت‌های آموزش انگلیسی بر اساس چندهوشی روشی عالی برای رسیدن به اهداف یادگیری زبان‌شناسانه از راه‌های مختلفی هستند که حتی ممکن است فراسوی زبان باشند.

تئوری چندهوشی

جنبشی-حرکتی: یادگیرندگان در فعالیت‌های فیزیکی خوبند. آن‌ها از واکنش کامل فیزیکی (TPR) و فعالیت‌های تئاتری لذت می‌برند. فعالیت‌ها باید شامل حرکت باشد.

میان فردی: یادگیرندگان به کارهای جفتی و گروه‌های کوچک علاقه دارند. آن‌ها به فعل و انفعالات درون گروه آگاهی دارند.

درون فردی: یادگیرندگان ترجیح می‌دهند تنها کار کنند و  خوب تعمق کنند و می‌توانند از همین تعمق‌ها یاد بگیرند.

کلامی-زبانی: یادگیرندگان در زبان و به‌کارگیری کلمات خوبند. آن‌ها فعالیت های خواندن و نوشتن را دوست دارند.

منطقی-ریاضی: یادگیرندگان در ریاضیات خوبند و الگوهای منطقی را دوست دارند. بین مسائل ارتباط منطقی برقرار می‌کنند و از سروکله زدن با داده‌ها لذت می‌برند. آن‌ها با طبقه‌بندی کردن و تحلیل کردن یاد می گیرند.

موسیقیایی: یادگیرندگان در فهمیدن ریتم‌ها، اندازه صداها و موسیقی خوبند. آن‌ها از دی‌وی‌دی‌ها و محصولات شنیداری که از موسیقی و ریتم استفاده می‌کنند لذت می‌برند.

طبیعت‌گرا: یادگیرندگان در طبقه‌بندی جهان طبیعت خوبند. آن‌ها کارکردن با اشیای واقعی و یادگیری خارج از کلاس را دوست دارند.

دیداری-فضایی: یادگیرندگان با تصور کردن تصاویر فکر می‌کنند و می‌توانند روابط دیداری را شناسایی کنند. آن‌ها از داده‌های تصویری و گرافیک لذت می‌برند.

چگونه می‌توانیم سبک‌های مختلف یادگیری را پوشش دهیم؟

با تنوع بخشیدن به نوع فعالیت‌های کلاسی می‌توانیم شاگردانی با سبک‌های مختلف یادگیری و چندهوشی را درگیر کنیم. شرون ورستر (2008) پیشنهاد می‌دهد که از چارچوب طرح درس زیر استفاده کنیم:

مرحله اول: فعالیت‌هایی که کمک می‌کند شاگردان با درس ارتباط برقرار کنند. شاگردان:

▪ در کلاس یا گروه‌های کوچک، بحث می‌کنند که درباره موضوع درس چه می‌دانند

▪ از روی عنوان یا عکس‌های متن پیش‌بینی می‌کنند که متنی که قرار است بخواند درباره چیست

▪ در کلاس یا گروه‌های کوچک، تجربه‌ای مربوط با موضوع را با هم در میان می‌گذارند

▪ به یک آهنگ یا قطعه موسیقی مربوط به درس گوش می‌‌دهند. بعد نظر می دهند که آهنگ/موسیقی چه احساسی در آن‌ها ایجاد کرد. این فعالیت‌ها ممکن است برای آن‌هایی که اولویت‌های دیداری-فضایی، کلامی-زبانی، موسیقایی یا جنبشی-حرکتی دارند، جالب باشد.

مرحله دوم: فعالیت‌هایی که به شاگردان اطلاعات جدید می‌دهد. شاگردان:

▪ به ارائه اطلاعات جدید گوش می‌دهند

▪ یک مطلب می‌خوانند

▪ یک دی‌وی‌دی که شامل اطلاعات جدید است می‌بینند

این مرحله مخصوصاً برای کسانی که اولویت منطقی-ریاضی و کلامی-زبانی دارند مهم است.

مرحله سوم: فعالیت‌هایی که به شاگردان فرصتی برای تمرین کردن اطلاعات تازه می‌دهد. شاگردان:

▪ درباره سوالاتی بر اساس اطلاعات جدید بحث می‌کنند

▪ از اطلاعات جدید برای ساختن یک پوستر استفاده می‌کنند

▪ از اطلاعات جدید برای نقش بازی کردن یا تئاتر استفاده می‌کنند

این فعالیت‌ها به شاگردان کمک می‌کند تا با مواد درسی رابطه برقرار کنند و آن‌ها را بفهمند. چنین فعالیت‌هایی ممکن است برای شاگردانی با اولویت‌های دیداری-فضایی، کلامی-زبانی و جنبشی جالب باشد.

مرحله چهارم: فعالیت‌هایی که به شاگردان فرصتی برای گسترش ایده‌هایشان می‌دهد. شاگردان:

▪ از کلمات یا جمله های جدیدی که خارج از کلاس زبان یاد گرفته‌اند استفاده می‌کنند

▪ از روش‌های مطالعه که در دیگر کلاس‌ها یاد گرفته‌اند در کلاس زبان استفاده می‌کنند

این مرحله برای همه سبک‌های یادگیری اهمیت دارد. چه از این چارچوب استفاده کنید، چه آن را بر اساس نیازتان تغییر دهید و چه از چارچوب طراحی درسی خودتان استفاده کنید، کلید طراحی دروسی که مناسب همه جور یادگیرنده‌ای باشد چندگونگی است.

منابع و مواد آموزشی

برای اطلاع از منابع متناسب با هر یک از گروه های سنی روی عناوین زیر کلیک کنید:

کودکان

گنجاندن آواز، ریتم و ترانه در کار، صفحه 4-183 در 500 فعالیت برای کلاس دبستان، نوشته کرول رید (مک میلان، 2007)

این نمونه بسیار خوب نشان می‌دهد که چگونه گنجاندن یک ترانه می تواند نقطه پرتابی برای یک مجموعه از فعالیت در جهت پروراندن طیفی از مهارت ها باشد. تنوع فعالیت‌های این کتاب به طور متوازن همه هشت نوع هوش گاردنر را در برمی گیرد و همه کودکان را درگیر می‌کند. این نوع فعالیت را بعداً می‌توان برای هرگونه آواز، ریتم و ترانه‌ای به کار برد.

نوجوانان

چندهوشی در انگلیسی به عنوان زبان میانجی: تمرین‌هایی برای شاگردان نوجوان و بزرگسال، نوشته هربرت پوکتا و ماریو رینولوچری (هلبلینگ لنگوئجز، 2005)

این کتاب نشان می‌دهد که معلمان چگونه می توانند تمرین‌های چندهوشی را در کتاب‌های آموزش زبان بگنجانند. کتاب منبعی غنی از ایده‌ها در زمینه ارتباط هوش و آموزش زبان انگلیسی به دست می‌دهد. دو فصل از کتاب به ترتیب به تمرین‌هایی برای شاگردانی که راحت ارتباط برقرار می‌کنند و شاگردان درون‌نگر پرداخته است.

بزرگسالان

یک داستان برایمان بگو، نوشته مایکل برمن (برین فریندلی پابلیکیشنز، 2008)

این کتابِ منبع در زمینه داستانگویی توسط معلمان، رویکردی چندهوشی دارد و شامل 28 اسطوره، حکایت، داستانِ واقعی و داستان از سراسر جهان است. داستان‌های متنوع آن از کشورهایی مثل چین، گرجستان، آلمان، هند، ژاپن و ویلز هستند. در هر داستان دستورالعمل‌های کاملی برای معلم در نظر گرفته شده تا نهایت استفاده از داستان ممکن شود.

این کتاب را می‌توانید از اینجا دانلود کنید: www.brainfriendly.co.uk