رقص-تئاتر، تکنولوژی جدید، تکیه بر متن: متوسط، رقص معاصر

بیلی کووی بعد از تجربه طراحی رقص برای کمپانی تئاتر 'دیواس دنس' و مجموعه‌ رقص-فیلم‌هایی که برایش جایزه‌های زیادی به ارمغان آوردند؛ اخیراً رقص- چیدمانهایی نوآورانه طراحی کرده است. این رقص چیدمانها این حس را به تماشاگر منتقل می‌کنند که در فضایی مشترک با فضای رقصندگان زنده قرار دارند. کووی روی شیوه جدیدی از طراحی رقص کار می‌کند که اگرچه در چهارچوب محدودیت‌های تکنیکی رسانه رقص است اما سعی دارد محدوده‌های آن را گسترش دهد. در این کار ویدئوهایی بازتابانده می‌شود که تماشاگران با عینک های سه بعدی می بینند و به همین دلیل تجربه نزدیکی از رقص خواهند داشت که در یک تئاتر عادی ممکن نیست. چون این رقص چیدمان‌ها قابلیت این را دارند که برای مدت زیادی در محل اجرا باقی بمانند تماشاچیان بیشتری به رقص جذب می‌کنند.


کار جدید کووی سه گانه استریوسکوپیک۲ مجموعه‌ای از سه اجرای رقص- تئاتراست. در این مجموعه رقصندگان واقعی و مجازی در فضای بصری غنی‌ای که هنرمند آلمانی سیلک منشولت خلق کرده، قرار می گیرند. یک کارکرد مهم فضاهای منشولت این است که به شکل‌های مختلف، چه با حضور اجراگران زنده و چه بدون آن‌ها، قابل اجراست. این کار در فضای گالری‌ها، سالن‌های تئاتر ، سینما وفضای باز و در زمینه‌های مختلف به عنوان یک محصول تئاتری، چیدمان‌های تکرار شونده یا بخشی از برنامه‌های نمایش فیلم قابل اجراست.

در سایت ویمئو ببینید/ دانلود کنید